Vandaag zijn we van Gallup naar Flagstaf gereden wat bij elkaar een dikke 400 kilometer bedraagt. Gallup ligt ongeveer 200 kilometer ten westen van Albuquerque.
Na de maaltijd van gisteren heb ik besloten dat de Mexicaanse keuken niet mijn favoriet zal worden. Een complete voedselvergiftiging heb ik er niet opgelopen maar van die enchilladas van gisterenavond heb ik tot ruim na lunchtijd nog kunnen genieten. Maar als ik de foto's van vandaag bekijk, ziek ik dat ik mijn streefgewicht nog niet helemaal heb bereikt dus van een dagje wat minder eten zal ik niet direkt omvallen.De foto's konden helaas niet gefotoshopt worden en de zwarte balkjes kon ik zo snel niet vinden in Paint. Jullie doen het er maar mee.
De fitnessruimte van het Best Western is zo klein en zo niet aantrekkelijk dat we ons rondje trainen vandaag maar even overslaan. We vertrekken rond negen uur en gaan eerst op zoek naar een barber. Ries wil zich eens een keer laten vertroetelen door een echte barber dat met een superscherp mes korte metten maakt alle testosterongestuurde haarfollikels onder neus en kin maar helaas vinden we er geen. Vanavond dan maar weer handmatig zelf scheren, stel ik voor.
We rijden de route 66 weer op die al snel overgaat in de snelweg. Rond 10 uur gaan we de grens met Arizona over en mag de klok opnieuw een uur worden teruggedraaid wat ons gratis en voor niets een uur extra oplevert. Het tijdsverschil met Zweden/Nederland is inmiddels opgelopen tot 9 uur wat betekent dat wanneer ik mijn tekstuele inspiraties op papier zet, mijn kleindochter het al weer hoog tijd vindt voor een nieuwe spannende dag en de hele familie wakker blért. Hier is het dus nog woensdag terwijl het aan de overkant van de plas al donderdag is.
De route 66 gaat steeds vaker over de snelweg om de doodeenvoudige reden dat de snelweg de enige weg in de wjjde omtrek is.Het is een veel minder leuke weg om te rijden maar je schiet wel lekker op.
Omdat we tijd zat hebben bezoeken we het Petrified Forest National Park, een 'maanlandschap' dat vroeger bos is geweest en waar de meeste bomen inmiddels versteend zijn.
Er is heel veel quartz te vinden aangezien de bomen door de erosie veranderen in quarz.
Ook zijn er veel heuvels te vinden die de tand des tijds wel heel erg zichtbaar tonen. De heuvels hebben verschillende kleuren die veroorzaakt worden door vulkaanas, de bodem van vroegere rivieren en de oppervlakte van vroegere rivieren. Het ziet er in het echt zo bizar uit dat je voortdurend aan je eigen ogen twijfelt.
Na dit geologische uitstapje rijden we door naar een krater veroorzaakt door een meteoriet zo'n 50 000 jaar geleden. Het is enorm Amerikaans opgezet met een giga-gebouw halverwege tussen Nergenshuizen en Niemandsland waar zelfs een Subway te vinden is.
Het waait zo hard dat mijn vullingen bekant uit mijn mond vliegen. Je moet je echt vasthouden aan de reling om niet 1000 meter lager in die krater te belanden. Op de bodem van de krater staan onder andere een onderzoekscentrum, een levensechte astronaut en uiteraard hangt de Amerikaanse vlag er. Maar op het gebouw na is niets met het blote oog te zien, zo groot is dat gat.
Erg interessant om allemaal te bekijken maar mijn haar zit na dit uitstapje niet helemaal meer volgens de laatste haarmode,
We rijden door naar Flagstaf en omdat het nog vroeg is gaan we op zoek naar een batterij voor de camera die we morgen graag willen gebruiken voor onze helicoptervlucht boven de Grand Canyon maar die gisteren de geest heeft gegeven.
Over helicoptervlucht gesproken, het schiet opeens door mijn hoofd dat ik die minimaal 24 uur vantevoren had moeten bevestigen en dat is nu zeker 10 uur te laat. Bellen met mijn Zweedse mobiel lukt niet en dus schaffen we toch maar een Amerikaanse telefoonkaart aan. Het bevestigen lukt daarna uiteindelijk toch nog en onze plaatsen zijn ook nog niet vergeven. De meneer van de telefoonshop helpt ons ook nog even aan het adres van een batterijenwinkel aan de andere kant van de stad en even na vijfen zijn alle dagelijkse beslommeringen weer opgelost. We kunnen bellen, de camera doet het weer, we hebben eten en geld voor morgen en onze vlucht i bevestigd.
We constateren voor de zoveelste keer deze reis dat Amerikanen bijzonder hulpvaardig en vriendelijk zijn. Als je een vraag stelt doen ze er alles aan om je uit de prut te helpen ook al worden ze er zelf geen steek wijzer van. We zijn tot nu toe zelfs geen uitzondering op die regel tegengekomen.
We eten ons een slag in de rondte bij Sizzlers en om 20.00 uur checken we in bij een Casinohotel even buiten Flagstaf.
Morgen zoals gezegd een helicoptervlucht boven de Grand Canyon en daarna een jeepsafari door de Canyon. Ik heb dr zin an.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten