Bandelier

Zoals ik al eerder schreef hebben wij de routebeschrijving Route 66 van Bert en Louise gekregen en we volgen trouw wat er in de beschrijving staat. Vandaag gaan we een bezoekje brengen aan het Bandelier National monument in White Rocks en daarna vervolgen we onze weg via Albuquerque naar Gallup.

Aangezien het ontbijt niet is inbegrepen bij dit hotel en we ook niet echt omkomen van de honger stellen we onszelf tevreden met een kop koffie en wat Belvita koekjes die goed vullen maar ook goed plakken. Als je zo'n koekje eet zit je twee uur later nog de resten tussen je  tanden weg te peuteren en heb je dus geen tijd om te bedenken dat je eigenlijk wel zin  hebt in een croissantje met jam.

We rijden eerst via een prachtige rit naar het plaatsje White Rocks om naar een bekend uitzichtpunt over de rivier de Rio Grande te kijken. We volgen de beschrijving nauwkeurig maar belanden uiteindelijk via een woonwijk bij sportvelden. Als iemand ooit wil testen of zijn routebeschrijving idiootproof is, laat ons hem dan rijden. Wij zijn in staat om op een rechtdoorgaande weg  nog te verdwalen. Maar net als we de auto weer eens willen draaien - ook daar zijn we steengoed in inmiddels - zien we een bordje dat de weg wijst naar dat uitzichtpunt. Zaten we dit keer blijkbaar toch goed.
Vijf minuten later staan we ons te vergapen aan een onvoorstelbaar mooi uitzicht.

We slaan wat boodschappen in voor de lunch en rijden dan naar het visitors center van Bandelier. Er blijkt alleen een bus naar toe te rijden, je mag met je auto het park niet in, en die bus gaat over 8 minuten. We rennen terug naar de auto, gooien alle overbodige ballast uit de rugzak en nemen alleen dat wat we nodig denken te hebben mee. Dat eruit gooien van die overbodige ballast leidt later op de dag tot totale chaos omdat we de snoertjes van zowel de telefoon als de computer nergens meer kunnen vinden terwijl we net een nieuwe adapter hebben gekocht. Wat een stel chaoten!

Het busritje duurt 20 minuten en gaat ook weer over een prachtige weg. Aangekomen bij het park staat een ranger ons op te wachten en legt ons uit wat we wel en niet mogen in het park en waar we op moeten letten. Haar opmerking "Niet van de paden af, er kunnen  giftige slangen in het gras verscholen zitten",  zet mijn buitenproportionele slangenfobie op scherp. Ik hoef al die rotswoningen niet meer te zien, lang leve You Tube, hoe laat gaat de eerstvolgende bus terug? Uiteindelijk weet één van de rangers mij ervan te overtuigen dat de kans dat ik gebeten wordt door een slang even groot is als het winnen van de loterij. Hij weet zeker niet dat ik volgende week naar Vegas ga om het casino een poepie te laten ruiken.

Het bejaardengehalte in het park is erg groot maar we zigzaggen tussen de Betsie's en de Bill's door en als we die eenmaal achter ons hebben gelaten is het er erg rustig. Het eerste stuk (ongeveer anderhalve kilometer) bekijken we de in de rotsen uitgehouwen holen die door trappetjes te bereiken zijn en waar het heerlijk koel is als je binnen bent.

Voor de die hards waar ik mezelf en mijn eega toe reken is er nog een trail waar je via allerlei erg steile ladders naar een enorme hal in de rotsen kunt komen. De klim ernaar toe is nogal intensief voornamelijk omdat het ze ontzettend warm is maar eenmaal boven is de klim de moeite waard geweest.

We klauteren via allerlei trappetjes weer naar beneden en om een uur hebben we de bus terug naar de auto.

Daar eten we snel even een broodje en gaan dan op weg naar Albuquerque waar we al onze inmiddels ontstane problemen hopen op te lossen.
Het tolkastje wat ons bij het ophalen van de auto door de verhuurder is aangesmeerd voor 160 dollar willen we teruggeven want daar zijn we ronduit mee afgezet. Ook doet een richtingaanwijzer het niet wat de verhuurder moet oplossen. Verder hebben we nog steeds geen adapter voor de opladers wat betekent dat alles wat opgeladen moet worden niet opgeladen wordt.
Van het tolkastje komen we niet af maar een plaatselijke autoonderdelenwinkel lost het probleem van de richtingaanwijzer op en de adapter vinden we bij de Walmart.

We volgen Route 66 verder en genieten onderweg van wat gezonde versnaperingen en de omgeving.

Om 7 uur zijn we in Gallup en eten bij El Rancho een niet zo smakelijke Mexicaanse maaltijd. Mocht je toevallig ooit in Gallup komen dan raad ik El Rancho niet aan.

Morgen verder naar Flagstaff.