Las Vegas

Nieuwe dag, nieuwe plannen. Vandaag gaan we naar Zion National Park en we zijn al vroeg op weg. Op de verkeerde weg welteverstaan dus draaien maar weer.
Om half 10 sluiten we wederom acheraan in de rij om het park in te mogen en het duurt ruim een half uur voor we eindelijk binnen zijn.
De verwachtingen zijn hooggespannen en niet helemaal onterecht want de weg door het park is adembenemend mooi. Maar ook adembenemend druk. Echt, de drie doldwaze dagen bij de Bijenkorf is er niets bij. We rijden stapvoets in één lange rij door het park en elke meter parkeerruimte is bezet. Na een half uur zijn we door het park heen en nog altijd is er geen kans om de auto kwijt te raken.
Uiteindelijk besluiten we maar door te rijden want als we tegen beter weten in toch nog een parkeerplaats zouden weten te vinden dan kunnen we in file over de wandelpaden lopen. En ook de rijen voor de bussen zijn erg lang. Dus bedankt maar nee bedankt.

We rijden het park weer uit en rond 12 uur komen we - op weg naar Las Vegas - in het plaatsje Hurricane. Het lijkt ons hoog tijd om onze bijdrage te leveren aan de opwarming van de aarde. De winter komt er immers aan en we zitten toch niet echt op al die sneeuwrotzooi te wachten nietwaar.
We boeken een quadtoer en gaan twee uur op stap met Dan. Aangezien we de enige gasten zijn hebben we Dan als privégids voor onszelf.
Het eerste kwartiertje hebben we nodig om Hurricane uit te komen maar daarna kan het gas er vol op. We rijden over een dirt road(gruisweg/grusväg een natuurgebied in.Voor de aanhangers van de Milieupartij of  De Partij Voor De Dieren kan ik melden dat we weinig kwaad hebben aangericht aangezien in dit gebied hooguit wat hazen en salamanders leven. De rest van de flora en fauna overleeft het klimaat niet aangezien de temperatuur het zomers kan oplopen tot 50 graden en 's winters het redelijk kan vriezen.

Na de eerste stop gaat het pad over in zandduinen en we scheuren als Max Verstappen twee punt nul door het rulle zand. Bij de tweede stop wil Dan wel wat foto's van ons nemen. Ik stel voor dat mijn moeder nu niet verder leest, maar hier gewoon haar computer sluit en morgen enthousiast onze avonturen in Las Vegas gaat lezen Dag mam, tot morgen.

Dan vraagt ons op een steen te gaan staan zodat hij wat mooie plaatjes kan schieten met de mountains als leuk decor op de achtergrond. We doen braaf wat hij vraagt en glimlachen dan weer links en dan weer rechts naar Dan. Daarna vraagt hij ons om te komen kijken vanaf zijn fotostandpunt waar we eigenlijk geposeerd hebben en ik krijg bijna een spontane huilbui van angst als ik zie op wat voor steen we net hebben gestaan. De beelden spreken voor zich. Even voor de duidelijkheid, de afgrond was meer dan 300 meter diep.

De rit gaat verder door de zandduinen en we hebben geen moment spijt dat we Zion hebben gelaten voor wat het is en deze toer in de plaats hebben gedaan.

Na de quadrit rijden we verder naar Las Vegas over een prachtige snelweg dwars door kloven en over bergpassen. Schitterend!

Vlak voordat het donker wordt komen we aan in Vegas. Helaas geen beelden daarvan want alle foto's zijn mislukt. We checken in in het Stratosphere hotel waar we één nacht zullen blijven. Het hotel is gigagroot met vermaak waar een beetje Vegasganger een week zoet mee is. Er is onder andere een enorme toren waar allerlei thrillseeking attracties op te doen zijn. Wij kijken alleen maar en genieten van het uitzicht.

Morgen gaan we op een trike naar de Hoover dam. Tot morgen!