Voordat we wegrijden uit Bishop brengen we nog even een bezoekje aan bakkerij Schat uit Deventer wiens voorvaderen zich in 1907 hebben gevestigd in Bishop. Het Nederlandse brood en de koekjes zijn inmiddels zo populair dat mensen van heinde en ver komen om te shoppen bij Schat. Hij bakt dagelijks 25 000 broden en heeft 77 mensen in dienst. Wij kopen een krentenbrood, stroopwafels, kletskoppen en twee veel te zoute gevulde koeken en gaan dan op weg.
Na tien minuten krijgen we al de eerste waarschuwingen dat langzaam verkeer rechts moet houden vanwege de klim die ons te wachten staat. We rijden over opnieuw een prachtige weg en genieten van elk uitzicht dat na elke bocht weer verschijnt. maar zien ook dat met het klimmen van de hoogtemeter de thermometer evenredig omgekeerd daalt. Onze eerste stop is in Bridgeport dat op 5000 voet (ongeveer 1600 meter) ligt en waar het, ondanks de zon, zo koud is dat we snel de auto weer invluchten. Het is met 53 graden fahrenheit (12 graden) best fris in de korte broek.
We klimmen hoger en hoger en al snel zitten we boven de boomgrens Als we de top van 8800 voet (bijna 3000 meter) is het buiten nog maar 6 graden maar wel weer heel erg mooi.
De weg naar South Lake Tahoe is langer dan we hadden berekend en bij de afslag naar Yosemite park besluiten we het park niet te bezoeken maar door te rijden.. Ten eerste hebben we het park al dertig jaar geleden bezocht en ik verwacht niet dat er veel veranderd is in 30 jaar. Kijk naar ons, nog even jeugdig en onweerstaanbaar als destijds met hooguit een rimpeltje en een ribbeltje meer, Ten tweede wordt ook voor dat park gewaarschuwd voor grote hoeveelheden toeristen (er staat letterlijk in de folder: je kunt er de mooiste foto's maken als e de bussen toeristen wegdenkt) en laat ik daar nou net niet zo heel veel zin in hebben. Ik ben een beetje klaar met een selfie van een Jap voor, achter, naast, tussen en in de boom. Ik wens ze bijna onder zo'n boom.
Geen Yosemite dus voor ons maar doorrijden.
Om twee uur zijn we bij het hotel in South Lake Tahoe en tot onze verbijstering is het ook daar stervenskoud.
We eten een hapje op de kamer en gaan dan op zoek naar een winkel die lange broeken verkoopt want die hebben we niet bij ons. In heel South Lake Tahoe is geen betaalbare broek te vinden en aangezien het steeds slechter weer wordt besluiten we naar Carson City te rijden, de hoofdstad van Nevada dat 35 kilometer verder en 2 kilometer lager ligt. Tot onze afschuwelijke verbijstering begint het onderweg te sneeuwen. Het is 22 september en ik ben nu al weer klaar met de winter van 2016/2017.
Ries maakt zich zorgen over het feit dat we geen winterbanden hebben, ik ben zelf meer bezig met het bedenken waar ik de komende zeven maanden kan onderduiken.
We slagen gelukkig voor twee spijkerbroeken zodat we de winter van Lake Tahoe zullen overleven en eten daarna een hapje bij Villa Roma, een erg ongezellig maar erg goed Italiaans restaurant tegenover het hotel.
We overwegen om nog een keer een gokje te wagen in het casino van Lake Tahoe maar we zijn allebei te lui om de deur nog uit te gaan dus de rest van de avond hangen we voor de buis en de open haard in onze kamer en boek ik een hotel op Los Angeles vliegveld waar we volgende week onze reis zullen afsluiten.
Maar eerst nog drie dagen naar San Fransisco en twee dagen met Bert en Louise in Pismo Beach.
Het is morgen zonnig en 24 graden in San Fransisco dus ik heb er weer zin in.
lekker een nederlandse bakker Quinta doet daar een moord voor.
BeantwoordenVerwijderenIk zou ook best een Nederlandse bakker in Stockholm willen hebben hoor
BeantwoordenVerwijderen